IAO lanceert Mondiaal Rapport over Sociale Bescherming Print dit artikel Stuur door naar een vriend

DDV gezondheidwwerker GKDe Internationale Arbeidsorganisatie (IAO) heeft op 30 november haar Mondiaal Rapport over Sociale Bescherming 2017-2019 officieel gelanceerd. Nog steeds heeft 71% van de wereldbevolking, zo stelt het rapport, geen toegang tot een degelijke sociale bescherming. Afrika hinkt ver achterop, met ruim 82% van de bevolking die geen enkele vorm heeft van sociale bescherming. Wereldsolidariteit mocht samen met de Europese Commissie, werkgevers en werknemers, haar bevindingen over het rapport en analyse over ’s werelds sociale beschermingsgraad delen tijdens de officiële voorstelling ervan in Brussel op 30 november 2017.

 

 

Trage vooruitgang ondanks belangrijke stappen op politiek vlak

Drie jaar na het eerste Mondiaal Rapport over Sociale Bescherming, maakt de IAO een tweede stand van zaken op over de toestand van sociale bescherming in de wereld. Hoewel verschillende landen belangrijke stappen hebben gezet op politiek vlak, door hun beleid rond sociale bescherming te versterken, en op operationeel vlak door de IAO Aanbeveling 202 rond Sociale Beschermingsvloeren in de praktijk om te zetten, gaat de vooruitgang al bij al traag. Sinds het eerste Rapport in 2014, is het aantal mensen dat geen toegang heeft tot sociale bescherming slechts met 2% gezakt, van 73 naar 71%. Conclusie: willen we de Duurzame Ontwikkelingsdoelen bereiken tegen 2030, die onder meer sociale bescherming voor iedereen inhouden (SDG 1.3.), dan zullen we een serieus tandje moeten bijsteken.

Gebrekkige investering in sociale bescherming

Die trage vooruitgang, zo stelt het rapport, is vooral te wijten aan een gebrekkige investering in sociale bescherming. In Afrika, Azië en de Arabische wereld wordt minder dan 5% van het Bruto Nationaal Product besteedt aan sociale bescherming. Ter vergelijking, zowat alle Europese landen zitten boven de 15%. Maar toch gaan ook landen waar sociale bescherming wel een realiteit is, niet vrijuit. De financiële crisis en de korte termijn-besparingslogica die er het gevolg van was, heeft vele landen doen knippen in de sociale bescherming. Een verkeerde strategie, aldus de IAO, die op langere termijn een negatieve invloed heeft op de sociaal-economische ontwikkeling van landen.

Grote uitdagingen voor kinderen en actieve bevolking

Naast deze algemene trends, brengt het rapport in kaart, land per land en aan de hand van veel data, welke sociale bescherming mensen genieten (of niet) tijdens de verschillende fasen van hun leven: van kinderen, over de mensen op actieve leeftijd tot gepensioneerden. Terwijl vele landen grote inspanningen hebben gedaan om een minimumpensioen te garanderen (bijna 70% van s ’werelds ouderen heeft vandaag een pensioen), blijven er grote uitdagingen om ook kinderen en de bevolking op actieve leeftijd toegang te geven tot sociale bescherming. Slechts 41% van de moeders heeft materniteitsbescherming, amper 28% van de invaliden kan terugvallen op een uitkering, voor werklozen ligt dat cijfer op 20%.

The way forward?

Voor Wereldsolidariteit is the way forward duidelijk: willen we de 71% van de wereldbevolking toegang geven tot sociale bescherming, dan moeten we kijken en luisteren naar de organisaties die zich vandaag al naar deze groep richten: mutualiteiten organiseren mensen rond een solidaire ziekteverzekering, initiatieven uit de sociale economie zorgen dat hun leden zich van een inkomen kunnen voorzien, vakbonden organiseren werknemers die in precaire werksituaties zitten en garanderen hun toegang tot sociale bescherming. Vakbonden en andere sociale bewegingen organiseren de werknemers en werkneemsters uit de informele economie – in Afrika zowat 90% van de bevolking! – en zoeken manieren om hen toegang te geven tot sociale bescherming.

Betrek sociale organisaties !

De toekomst van sociale bescherming hangt af van de wil van overheden om deze sociale organisaties structureel te betrekken bij het uitwerken, uitvoeren en opvolgen van het nationale sociale beschermingsbeleid. Zij kunnen ermee voor zorgen dat de bestaande systemen van sociale bescherming aangepast worden aan de realiteit van de mensen in de informele economie. Op die manier zorgen ze dan ook voor een breder draagvlak.

De Duurzame Ontwikkelingsdoelen zijn duidelijk: willen we ze bereiken, dan is er nood aan een vernieuwd globaal partnerschap (SDG 17). Wel, onze sociale bewegingen staan klaar om de handschoen op te nemen, want niemand mag achterblijven!

Gijs Justaert, hoofd beleids- en studiedienst en Bart Verstraeten, politiek secretaris

 

Share