maandag, 22 juli 2019 13:39

Maakt de wereld genoeg werk van waardig werk?

5638a074 b44c 4412 b0b6 84e68cd462fa

Luttele weken na de Internationale Arbeidsconferentie, staat waardig werk centraal tijdens de werkzaamheden van het VN Forum dat toekijkt op de naleving van Agenda 2030. Een ambitieuze agenda opgebouwd rond 17 specifieke doelstellingen, zij tonen de weg naar duurzame  ontwikkeling. De wereld geeft zichzelf tot 2030 om  serieuze vooruitgang te maken op vlak van sociale bescherming, waardig werk, gendergelijkheid, de bescherming van het milieu en zo verder. Het goede nieuws is dat onze kernthema’s een prominente plaats gekregen hebben in deze universele agenda.

Maakt de wereld voldoende werk van waardig werk? De ILO lanceert naar aanleiding van dit VN Forum een nieuw rapport over de stand van zaken op vlak van SDG8. Het oordeel is niet bijzonder rooskleurig: er is hier en daar wel wat vooruitgang, maar te weinig en niet systemisch genoeg. ‘We zullen onze inspanningen moeten opdrijven als we tot duurzame veranderingen willen komen’, stelt Vinicius Pinheiro, Directeur van het ILO Bureau bij de VN. ‘Bij wijze van voorbeeld : informeel werk blijft de norm voor 61% van de wereldbevolking. Dan blijft SDG8 een verre droom’, besluit hij.

Die bijkomende inspanningen zijn des te belangrijker gezien de centrale plaats die SDG 8 inneemt in de Agenda 2030. Zowel het Internationale Vakverbond als de ILO deden onderzoek naar die link tussen SDG 8 en andere doelstellingen. Beiden komen tot hetzelfde besluit: "SDG vormt de kern van de Agenda 2030: het omvat economische, sociale en ecologische dimensies van duurzame ontwikkeling en is zo onlosmakelijk verbonden met vele andere doelen. Dit betekent dat indien geen vooruitgang wordt geboekt op SDG 8 ook progressie in ander doelen zoals SDG 1, 3, 5, 10 en 16 in het gedrang komt."

Time for Action! Time for 8

Tijdens een goed bijgewoond side event, lanceerde het IVV haar nieuwe campagne ‘Time for 8’ om de aandacht te vestigen op SDG8 en om werk te maken van het nieuwe sociale contract. Iets wat ACV-CSC en Wereldsolidariteit alleen maar kunnen onderschrijven, vanuit onze ervaring met en geloof in samenwerking met verschillende actoren. Een punt dat we ook gemaakt hebben in de besprekingen voor de nieuwe ILO Centenary Declaration.

Wie contract zegt, zegt contractpartijen. Die moeten samen komen, in debat gaan en tot goede afspraken komen. Dat kan lukken, op voorwaarde dat de contractpartijen elkaar effectief erkennen. In een samenleving zijn dat in principe de overheid, de private sector en het middenveld. Ieder heeft zijn eigen rol te spelen, maar het is door hen samen te brengen dat het gezamenlijke project kan uitgetekend worden: een duurzame en inclusieve samenleving.

Het is vandaag echter geen evidentie meer. Het evenwicht tussen de actoren is verstoord. Het ongebreidelde geloof in de markt en in groei, leidt in vele gevallen tot een overheid die zich zoveel als mogelijk terugtrekt. En het middenveld mag zich dan bezig houden met diegenen die door de mazen van het net glippen. Op die manier leggen we natuurlijk niet de basis voor een echte dialoog.

Samen-werken

Het mag dan cliché klinken, maar echte samenwerking is de beste garantie om tot duidelijke en breed gedragen keuzes te komen. Dat uitgangspunt wordt ook hernomen in de nieuwe ILO Centenary Declaration. In die verklaring wordt het 100-jarige mandaat van de ILO ook voor de volgende 100 jaar herbevestigd: sociale rechtvaardigheid realiseren! En dat kan enkel als alle partijen hun verantwoordelijkheid opnemen. 

De effectieve en structurele samenwerking tussen overheid, private sector en middenveld vormt al langer de rode draad doorheen het werk van WSM en haar partners. Niemand die zegt dat dat de makkelijkste weg is. Het zal er zeker af en toe goed tegen zitten, er zullen harde woorden vallen en er zal op tafel geslaan worden. Maar de beste garantie om tot gedragen keuzes en prioriteiten te komen, is om het samen te doen. Dat is partnerschap!

‘Bovendien moeten wij ook als middenveld zelf de krachten bundelen en de verdeeldheid een halt toeroepen. De behoeftes zijn enorm met zoveel mensen in informeel of precair werk, met zoveel mensen zonder voldoende toegang tot sociale bescherming’, stelt Uzziel Twagilimana, die ook deelneemt aan het VN Forum deze week. ‘Om die reden hebben we hier reeds verschillende keren aangedrongen op de noodzaak om met een echte multi-actoren benadering aan de slag te gaan’. In het netwerk rond het recht op sociale bescherming slagen we daar vandaag al in: het netwerk bundelt de ervaringen en expertise van vakbonden, mutualiteiten, coöperatieven, vrouwen- en jongerenorganisaties etc.

‘Als we even kijken naar de resultaten van de afgelopen jaren, dan wordt duidelijk dat dat de weg voorwaarts is. In Mali werd eind 2018 een wet aangenomen voor de uitbouw van hun systeem van universele gezondheidszorgen. Onze partner UTM Mali wordt daarin aangesteld als de organisatie die het systeem moet uitrollen naar mensen in de landelijke gebieden en in de informele economie. Met dank aan het beleidswerk van het netwerk!

 

- Bart Verstraeten, Politiek Secretaris Wereldsolidariteit